Morfe
Woorden door: Jessica Gliddon
Bij de ingang van Delaire Graff Estate hangt een schilderij van Laurence Graff. Abstracte streken van rode en blauwe verf zijn verweven met zijn beeltenis. Laurence Graff is al lange tijd een trouwe supporter van Zuid-Afrikaanse kunstenaars zoals Anton Smit en zijn zoon, Lionel. “Ik kwam voor het eerst in contact met Laurence Graff via mijn vader”, zegt Lionel Smit. “Er ontstond een gesprek over mijn werk, en meneer Graff begon mijn stukken te kopen. Sindsdien heb ik een nauwe band met Delaire Graff Estate.”
De ruime gronden van de Delaire Graff Lodges & Spa bieden een perfect canvas om Smit’s nieuwste monumentale sculptuur te tonen, Morfe. De dubbele gezichten kijken in tegengestelde richtingen en waken met stille gratie over het terrein. “Delaire Graff Estate is absoluut zeer geschikt om mijn werken tentoon te stellen,” is Smit enthousiast. “Ik denk dat het een van de mooiste plekken ter wereld is.”
De gespiegelde gezichten nodigen uit tot meervoudige interpretaties over identiteit en dualiteit. “Het concept van Morphous begon toen ik werkte aan een reeks werken geïnspireerd door de Rorschach-inktvlek,” legt Smit uit. “Ik wilde dat deze dubbel geschilderde beelden vertaald zouden worden naar beeldhouwkunst, maar toen ik dit deed, verwees het naar andere dingen zoals het mythologische Romeinse Janushoofd, wat het idee introduceerde van één hoofd dat naar de toekomst kijkt en het andere naar het verleden. Dit sloot goed aan bij mijn terugkerende Kaap-Maleise model, aangezien mijn werk ook draait om het idee van identiteit; hoe we veranderd en veranderd zijn in verschillende culturele identiteiten. Dit werk zou de vraag kunnen stellen: waar komen we vandaan en waar gaan we naartoe?”
“De meeste werken zijn geïnspireerd op echte mensen, maar ik gebruik ze als referentie en dat wordt het idee van iemand. Het oppervlak zelf maakt deel uit van een doorlopende taal die ik probeer te bereiken in mijn sculptuur, om het idee van verf in het brons na te bootsen en het als het doek te behandelen.”
– LIONEL SMIT
Hoewel de onderwerpen van de kunstenaar voornamelijk Kaap-Maleisische vrouwen zijn, weerspiegelen hun expressieve realisaties een universele esthetiek. Morphous is gedrenkt in blauw patina, waardoor het beeldhouwwerk lijkt te zijn gesmeed uit de substantie, wat een complexe verkenning van elkaar snijdende kunstvormen biedt. De grootschaligheid van Morphous is vergelijkbaar met de meeste werken van de kunstenaar, wat hen een sfeer van ontzag geeft. “Ik werk graag groots, met de ruimte om over een canvas of sculptuur te bewegen”, legt hij uit. “Het vertaalt ook de relatie tussen het abstracte en het figuratieve zeer goed. Er is altijd een duw-en-trek tussen beide.”
De sterke kleurvlakken die samensmelten met zijn portretten doorbreken concrete interpretaties, en weerspiegelen invloeden van de Amerikaanse action painters, maar zijn werken trotseren elke classificatie. “Ik worstel altijd om mijn stijl te definiëren, maar alles wat ik kan zeggen is dat het geïnspireerd is door alles waar ik van hou,” zegt Smit. “En ik hou van bijna alle soorten kunst. Ik denk dat ik dit allemaal onbewust samenbreng.” Morphous is misschien wel zijn grootste realisatie van deze samensmelting tot nu toe.
